Blog-serie: Huiddagingen – Een vreemde eend, maar gelukkig geen kreeft!

Blog-serie: Huiddagingen – Een vreemde eend, maar gelukkig geen kreeft!

Ik kom uit een familie van zonaanbidders. Bij het doorbreken van de eerste zonnestralen pakt mijn moeder haar handdoekje en gaat op het strand liggen. Als mijn broertje de kans krijgt dan is hij altijd op vakantie naar de zon. Zon, zon, zon en ik moet opbiechten dat wij vroeger een zonstudio in huis hadden. WAT?! Jazeker, in de jaren 90 hadden wij een zonstudio in huis. Mijn moeder vertelde mij recent dat toen ik in haar buik zat, ze onder de zonnebank ging. Je zou dus kunnen zeggen dat het redelijk voor de hand ligt dat ik ook een zonaanbidder zou zijn.

Maar niets is minder waar. Ik houd niet van lang in de zon zitten. Mijn moeder zei vroeger altijd al “deze gekke meid wil alleen maar in de schaduw” en vriendinnen tijdens mijn studietijd wilden niet met mij het terras op want dat was zo’n ‘gedoe’ met zoeken naar een plekje in de schaduw én in de zon. Ja mensen, ik ben blijkbaar een vreemde eend in de bijt.

Nederlanders duiken onbeschermd het terras op. Bij de eerste voorzichtige, maar toch al sterke zonnestralen, liggen we in de zomer te bakken op het strand en geven we onze huid nauwelijks de kans om te wennen aan de zon. Het is meteen standje kreeft. En ja, ik ben even heel zwart-wit nu. Waarom is dat toch? En hoe gezond is een ‘gezond’ kleurtje eigenlijk?

Nou niet!

Een zongebruinde huid krijgt haar bruine kleur doordat de huid pigment aanmaakt als verdediging tegen UV-straling. Bruin worden is dus een teken dat je huid teveel UV-straling heeft gehad en haar DNA wil beschermen met een ‘pigmentparapluutje’. Is dat nodig dan, je DNA beschermen?

Jazeker!

Huidbescherming tegen de zon is belangrijk, want teveel en onveilig zonnen vergroot het risico op huidkanker. En denk aan kinderen, die kwetsbare huid dient extra beschermt te worden. Hier geldt: jong geleerd is oud gedaan. Want zonverbranding op jonge leeftijd is gewoon slecht. Ernstige zonschade door verbranding kan op latere leeftijd leiden tot huidkanker. En huidkanker, dáár hebben we in Nederland genoeg van. 1 op de 6 mensen krijgt te maken met enige vorm van huidkanker op latere leeftijd.

En nu?

Nu moeten wij het tij keren door op een gezonde en veilige manier van de zon te genieten en onze dagelijkse portie vitamine D scoren. Er moet een huidkankervrije generatie opgroeien. En dat kan. Maar daarvoor moeten we zélf het goede voorbeeld geven aan onze kinderen. Ja, ook onze minister Hugo de Jonge zou moeten stoppen met zijn tweewekelijkse zonnebankbezoek, met het excuus dat hij er anders ‘zo beroerd uitziet’. Ik vind dat dus écht niet kunnen! Hij zal toch ook weten dat de totale medische kosten voor de behandeling van huidkanker in Nederland rond de 350 miljoen per jaar bedragen. Welk signaal geef je hier eigenlijk mee af als minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport?

Iedereen weet het eigenlijk wel. Heerlijk genieten van die zon maar wel goed smeren, huid bedekken met hoedje, (UV) kleding en af en toe de schaduw in. Toch blijven die kreeften oppoppen en zie ik kinderen met rode neusjes die verbrand zijn. Hardleers hoor, die Nederlander. Mijn hoop is dat we stapje voor stapje vooruit zullen gaan en dat uiteindelijk huidkanker zal afnemen. Maar eerlijk, het gaat mij niet snel genoeg! Nu in mijn eigen gezin, ben ik geen vreemde eend meer, vraagt m’n zoontje of hij in gesmeerd mag worden en hoor ik mijn liefje zeggen: “schat, ik heb een plekje in de schaduw gevonden”.