Blog-serie: Huiddagingen – Huid op huid; het stillen van huidhonger

Blog-serie: Huiddagingen – Huid op huid; het stillen van huidhonger

Op een prachtige boot in Brazilië merkte ik het ineens. Ik was 24 jaar en maakte een lange rondreis door het Amazoneregenwoud. Prachtige natuur, interessante mensen en toch….er ontstond iets, een dieper verlangen naar iets dat ontbrak. Maar wat? Op die boot nam ik wat tijd om te reflecteren wat dit ‘gemis’ was en ineens wist ik het. Ik voelde het. Ik miste mijn patiënten, het contact, de aanraking, hun huid.

Raken en aanraken

Op het moment dat ik deze reis ondernam had ik een praktijk voor huidtherapie. Ik deed daar niets liever dan ieder half uur een nieuw persoon op mijn behandelbank verwelkomen. De gesprekken, de emoties, de behandeling en vooral….het raken en aanraken.

Het aanraken van mensen speelde een centrale rol in mijn leven. Ik was een behandelaar van de huid en stond daarmee in contact met het -voor mij- meest intieme orgaan van de mens: de huid. Mijn liefde voor de huid werd in die periode groter en groter. En zo ook mijn interesse voor de mens ‘in z’n huid’.

Om dit verder te ontdekken ben ik een opleiding voor haptonomie gaan doen. Haptonomie is de leer van het menselijk gevoel en gevoelsleven. Het gaat over jezelf in relatie met de ander, maar ook over het begrip ‘in je vel zitten’ en aanraken. Vooral veel aanraken. Mateloos interessante materie waardoor ik de ‘technische’ aanraking bij mijn patiënten kon ombuigen naar een aanraking en contact vanuit mijzelf als mens. Een verrijking voor iedere zorgprofessional.

Huidhonger

Begin dit jaar werd ik geraakt door een tv-programma dat Huidhonger heette. Het was januari en de titel trok mij als huidvakfreak natuurlijk meteen. Het programma leert ons op een smaakvolle manier over de behoefte aan fysiek contact tussen mensen en hoe diepgeworteld deze behoefte is. Een ode aan aanraking. Mijn kijktip aan jou.

Belang van aanraking

Nooit had ik gedacht dat dit thema, wat voor mij altijd veel heeft betekend een aantal maanden later zoveel besproken zou worden. En dat het belang van aanraking nu op zo`n kille, brute manier voor veel mensen duidelijk is geworden. En dat het gemis zo groot is.

En toch ben ik ergens blij dat het gebeurt. Niet blij met de reden waardoor, maar blij omdat dit besef is ontstaan. Vanuit mijn hart dat klopt in mijn huid, wens ik voor jou en je dierbaren zo snel mogelijk weer veel ‘huid op huid’ contact om jullie huidhonger te stillen.

Hou van je huid, zorg voor je huid(honger)

Kijk hier ‘Huidhonger’ terug van NPO: